Spektakl MIĘDZY NAMI DOBRZE JEST Grzegorza Jarzyny na festiwalu Una Mirada al Mundo w Centro Dramatico Nacional w Madrycie.

Wieczór medytacji i relaksu

A wszystko za sprawą estońskiego kompozytora Arvo Pärta, którego oryginalna muzyka rozbrzmiewała ostatnio w TR Warszawa. Jeżeli ktoś potrzebował wytchnienia po całym dniu, to podczas styczniowego spotkania AUDIO.TR prowadzonego przez Adama Suprynowicza mógł go zaznać. Kto nie był – niech żałuje. Arvo Pärt pozwolił nam doświadczyć muzycznej tradycji baroku, renesansu i średniowiecza, sięgając zarazem po naprawdę współczesne środki muzycznego wyrazu. Słynący ze swej religijności Estończyk, ceni w muzyce subtelność i prostotę, a jego utwory ocierają się o mistycyzm i metafizykę. Jest także ogromnym wielbicielem J. S. Bacha, czego dowodem są stosowane przez Pärta  rozwiązania muzyczne. Początkowo kompozytor tworzył muzykę neoklasycystyczną, później zaś zaczął eksperymentować z awangardą, łącząc ją z muzyką chóralną. Jego droga artystyczna nierzadko była wyboista. Kiedy w 1968 roku, w okupowanej przez ZSRR Estonii stworzył jawnie religijny utwór Credo, wybuchł skandal, w wyniku którego muzycy Pärta zostali zwolnieni, a sam artysta przestał dostawać zamówienia na komponowanie. Po okresie milczenia stworzył charakterystyczny, oryginalny styl zwany tintinnabuli, brzmieniowo przypominający grę na dzwonkach.

Podczas tego niesamowicie wyciszającego, wręcz medytacyjnego wieczoru, mogliśmy posłuchać takich kompozycji jak Credo, Magnificat czy IV Symfonia Los Angeles.

Paulina Myśliwiec

fot. Paulina Myśliwiec

fot. Malwina Szumacher

fot. Malwina Szumacher

fot. Paulina Myśliwiec

Nieco po oficjalnej dacie, na Małej Scenie zorganizowaliśmy Mikołajki dla najmłodszych przyjaciół TR. Był rzecz jasna Święty Mikołaj i mnóstwo kreatywnej zabawy. Dziękujemy wszystkim dzieciakom za wspólnie spędzony czas!

fot. Malwina Szumacher

Byliście ciekawi jak radziła sobie orkiestra fletowa pod czujnym okiem (i uchem) Adama Suprynowicza? Przedstawiamy materiał TR Wizji.

W sobotę 10 grudnia zorganizowalśmy dla Was Kiermasz.TR. Można było kupić unikalne rekwizyty, kostiumy i inne elementy scenografii z legendarnych spektakli TR Warszawa, a także archiwalne plakaty.

Nowych właścicieli znalazły m.in. krzesła i stoliki z „Bzika Tropikalnego”, klęcznik z „Hamleta” oraz kufry z „Księcia Myszkina”.

Dochód z akcji przeznaczymy na renowację i remont siedziby TR. Dziękujemy wszystkim za udział! 

fot. Malwina Szumacher

Tym razem AUDIO.TR wyglądało zupełnie nietypowo, a wszystko za sprawą doskonałego klarnecisty Michała Górczyńskiego, który okazał się również niezłym performerem. Muzyk rozdał każdemu z widzów/słuchaczy plastikowy flet i zaczęła się wielka improwizacja. Okazało się, że grać każdy może, a dyrygować tym bardziej. To warsztatowe spotkanie przerodziło się w pełen ekspresji koncert , na którym można było nauczyć się wydobywania nieprawdopodobnych brzmień z pozornie prostego instrumentu.

Jeżeli ktoś nie wiedział, że istnieje Symfonia I im. Ludwiga to właśnie w ten mikołajkowy wieczór mógł się o tym przekonać, a to wszystko dzięki wspólnie stworzonej orkiestrze fletowej. Co więcej, każdy z widzów/słuchaczy po warsztatach będzie potrafił zagrać ten utwór przy zastosowaniu beatboxu i odpowiednich wibracji. Na koniec spotkania zagraliśmy V Symfonię Ludwiga van Beethovena oraz tzw. partyturę codzienności - przy akompaniamencie czajnika elektrycznego odegraliśmy gotowanie wody na herbatę. A wszystko to w jeden wieczór, któremu jak zwykle przewodził Adam Suprynowicz.

Paulina Myśliwiec

fot. Paulina Myśliwiec

fot. Paulina Myśliwiec

fot. Paulina Myśliwiec

Zorana Jevtic z Belgradu, spędziła tydzień w Warszawie i fotografowała ludzi, miejsca, które przypominały jej miasto, w którym mieszka. W tym samym czasie Kuba Stezycki odwiedził Belgrad i fotografował miasto obiektywem „nostalgicznego” fotografa. Fotografie z ich podróży wspólnie tworzą wystawę „Nostalgia stosowana”.

Uroczystego otwarcia wystawy dokonali Bozidar Djelic - Wicepremier ds. Integracji Europejskie w Rządzie Serbii oraz Mikołaj Dowgielewicz - Sekretarz Stanu w Ministerstwie Spraw Zagranicznych.

fot. ps

Jak pisze El Pais spektakl "Między nami dobrze jest" trafił w Madrycie na podatny grunt i został  przyjęty z dużym entuzjazmem i zrozumieniem przez tamtejszą publiczność.

W prostej, prawdziwej i wizualnie pięknej oprawie Grzegorza Jarzyny, ten pozornie daleki świat wydaje się nam dziwnie swojski: również tutaj jesteśmy specjalistami w nieumiejętności zdobywania mieszkań, wiemy, co oznacza przejście od autarchii do rozpasanego kapitalizmu i poprzez zastrzyki dumy narodowej leczymy pewien kompleks niższości wobec tego, co obce - pisze Javier Valejjo dla hiszpańskiego dziennika.

Prezentowany 4, 5 i 6 listopada spektakl TR Warszawa był jednym z najistotniejszych wydarzeń artystycznych realizowanych w Madrycie w ramach Programu Kulturalnego Polskiej Prezydencji w Unii Europejskiej.

fot. Kuba Dąbrowski

Osobisty dziennik autora „Drakuli” obrastał kurzem na strychu jego prawnuka, Noela Dobbsa. Cienki, nieopisany notes zawiera mnóstwo niepublikowanych dotąd informacji o inspiracjach literackich oraz bohaterach jego powieści.

Dacre Stoker, autork książki o swoim przodku, stwierdził, że właśnie udało się odnaleźć prawdziwego „Graala” - Bram pisał o sobie wyjątkowo mało. Fani, badacze, rodzina – wszyscy chcieli wiedzieć co inspirowało autora „Drakuli”. W dzienniku odnaleźliśmy porządną dawkę wskazówek - opowiadał.

Ostatni wpis odsłania na przykład kulisy powstania jednej z ciekawszych postaci powieści - Renfielda. Bram Stoker pisze: - Znałem niegdyś chłopca, który potrafił nałapać w butelkę tyle much, że nie miały nawet miejsca skonać.

Z wielu wpisów odczytać można pasje kształtujące wrażliwość i zainteresowania Stokera – zapał podróżnika i fascynację teatrem, które znalazły odbicie w fabule i konstrukcji „Drakuli”.

- Jak na tamte czasy, Bram wyjątkowo dużo podróżował – mówił Dacre Stoker. - Był ciekawy, kochał zadawać pytania: co jest prawdą, co mitem i gdzie następuje ich spotkanie? Co jest silnejsze – nauka, czy mit?

Stoker zmarł na długo przed międzynarodową sławą, jaką jego postaci dał Bela Lugosi, jednak zadane w „Drakuli” pytanie o istotę życia wiecznego nadal nieprzerwanie inspiruje artystów.

fot. W. & D. Downey, wikipedia, na licencji creative commons

ps

Zapowiadany przez białoruską "Komsomolskają Prawdę" jako "teatralna bomba z Polski" spektakl "Między nami dobrze jest" został wspaniale przyjęty przez mińską publiczność.

"Wiele słyszeliśmy o znakomitym polskim reżyserze awangardowym Grzegorzu Jarzynie i 27-letniej gwieździe polskiej dramaturgii Dorocie Masłowskiej. Teraz po raz pierwszy zobaczymy, jak Jarzyna wyreżyserował Masłowską" - zapowiadała "KP". Przypomniała też, że po pokazie "Między nami dobrze jest" w Moskwie "tamtejsza publiczność oszalała".

Prezentowany 25 i 26 października spektakl TR Warszawa był jednym z najistotniejszych wydarzeń artystycznych realizowanych w Mińsku.

fot. js

Po wyjątkowym poniedziałkowym wieczorze w TR Warszawa, chcieliśmy serdecznie podziękować wszystkim uczestnikom organizowanej przez Fundację TR Warszawa i Grzegorza Jarzynę "Aukcji dla Ani".

Po tym jak wspaniale zaśpiewała dla nas Aga Zaryan, przeszliśmy do części oficjalnej licytacji. Z Waszą pomocą udało się zlicytować wszystkie przedmioty i sprzedać mnóstwo cegiełek!

Oto jak wyglądał ten wieczór:

fot. Paweł Skorowski

fot. Paweł Skorowski

fot. Paweł Skorowski

fot. Paweł Skorowski

fot. Paweł Skorowski

Dziękujemy za hojność i wspaniały nastrój!

Poniżej zdjęcia kilku zlicytowanych dzieł.

Piotr Młodożeniec. Plakat coexist, 2001 sitodruk, papier 70 x 100 cm

Łukasz Kieferling. Piesek (bujak) 21x15x14 cm, odlew w żeliwie, 2,3 kg

Jan Wierzejski. Hockey - z cyklu Kadry Olimpijskie 2010, 100x70, akryl na płótnie.

Po jednym z pokazów przedpremierowych zapytaliśmy widzów co sądzą o nowym spektaklu René Pollescha JACKSON POLLESCH. Możecie poznać zdanie m.in. teatrologa - prof. Andrzeja Wirtha i slamerki - Weroniki Lewandowskiej.

W środę 21 września o godzinie 21 w kinie "Luna" mogliśmy zobaczyć film "Nosferatu-symfonia grozy". Niemiecki horror z 1922 roku w reżyserii Friedricha Wilhelma Murnaua jest pierwszym w historii niemieckiego kina przedstawicielem ekspresjonizmu. Rolę tytułową Nosferatu odegrał Max Schreck. Film niemal od razu został okrzyknięty arcydziełem gatunku. W kompozycji mamy : niesamowitego, znakomicie charakterystycznego bohatera tytułowego, oderwanie od rzeczywistości, sceny grozy trzymające w napięciu, atmosferę nieustającego terroru oraz wyczuwalne ocieranie się o śmierć. Oczywiście kino nieme ma również wiele wad charakterystycznych - pewnego typu sztuczność, towarzysząca widzowi od pierwszych scen, złe oświetlenia w niektórych kadrach.

Obraz Murnaua jest w dużej mierze ekranizacją powieści Brama Stokera "Dracula". Rozpoczyna się sekwencją przedstawiającą panoramę niemieckiego miasta - Wisborga.  Hutter, pracujący dla tajemniczego Knocka, dostaje zlecenie wyjazdu do Transylwanii i podpisania umowy z grafem Orlockiem, tamtejszym arystokratą, który pragnie nabyć posiadłość w Wisborgu. Mimo niepokoju jego żony, Ellen, Hutter decyduje się na niebezpieczną, daleką wyprawę do kraju widm, o której demoniczny Knock mówi, że może go kosztować odrobinę bólu… lub krwi. Hutter dociera do zamku, gdzie czeka na niego demoniczny Nosferatu. Thomasa przed ostatecznym atakiem hrabiego-wampira ratuje Ellen, która nie zdaje sobie jednak sprawy z tego, że w ten sposób ściąga na siebie uwagę upiora. Nosferatu wyrusza statkiem do Wisborga ... Gorąco polecam.

Przegląd filmów grozy zorganizowany został w ramach Konferencji "Mit wampira we współczesnej kulturze". Tu:  Więcej info

Karolina Gromadzka

[kadry z filmów: Nosferatu, Pozwól mi wejść, Dracula, Gotyk, Pragnienie]                                                                                                                                                                    

22 września wybraliśmy się z wizytą do Hrabiego Draculi. Cykl wykładów "Mit wampira we współczesnej kulturze" otworzyła konferencja Elizabeth Miller. Profesorka z Memorial University of Newfoundland zaprezentowała twórczość Brama Stokera, jego źródła inspiracji oraz genezę powstania powieści o legendarnym wampirze. Pokazała tez jak "Dracula" wyznaczył kierunek dla rozwoju motywu wampiryzmu w kulturze XX i XXI wieku. 

tekst i zdjęcia: Agata Klichowska

W swoim odczycie, który odbył się 16 września, prof. Andrzej Wirth – teatrolog i nauczyciel Pollescha określił jego twórczość jako multimedialny autorski teatr performance’u. Już na wstępie podkreślił wyjątkowość swego ucznia, którego postrzegać należy nie jako autora sztuk, ale raczej partytur dla aktorów. Przedstawił trzy zasadnicze cechy wyróżniające jego teatr: performance, autorskość i multimedialność (związana z zamknięciem czwartej ściany sceny pudełkowej i transmisją video).

Pollescha możemy też postrzegać jako spadkobiercę elementów programu estetycznego Bertolta Brechta: efektu obcości, deziluzji, a także krytyki kapitalizmu. Teatr, a właściwie antyteatr reżysera to podważanie modelu sztuki bulwarowej, teatralizacja bez dramatyzacji (rysów charakterologicznych, akcji) z przesłaniem społeczno-krytycznym. Wirth podkreślał również znaczenie aktora w przedstawieniach autora "Ragazzo dell’europa": konieczność improwizacji, wymyślanie swojej postaci na bieżąco, w obliczu publiczności, przez co sztuka staje się formą otwartą.

Agata Klichowska

fot. Agata Klichowska

5 września w TR odbyła się konferencja z udziałem reżysera nowego spektaklu JACKSON POLLESCH - René Pollescha i dyrektora TR Warszawa Grzegorza Jarzyny. Reżyser odpowiadał na pytania o źródła inspiracji do nowego spektaklu, kreatywność, współczesny wizerunek artysty i metodę pracy z aktorami.

Po konferencji w ramach próby medialnej przedstawiono wybrane sceny ze spektaklu.

PREMIERA spektaklu już 17 września w TR

6 września w TR odbyło się spotkanie z niemieckim reżyserem René Pollesch’em. Artysta spotkał się z widzami dzień po konferencji prasowej, dotyczącej jego nowego spektaklu pt. „Jackson Pollesch”, którego premiera odbędzie się 17 września w teatrze TR.

Ten wieczór zorganizowano pod hasłem rozmów o sensie życia. Reżyser opowiadał o funkcjonowaniu teatru w Niemczech, sporo czasu poświęcił trudnym tematom seksizmu, rasizmu i "drużyny" w teatrze.

 Karolina Kupis

fot. Malwina Szumacher

fot. Malwina Szumacher

fot. Malwina Szumacher

fot. Antonina Gugała

fot. Malwina Szumacher

PREMIERA "JACKSON POLLESCH" już 17 września w TR! Zapraszamy!



5 września w TR odbyła się konferencja z udziałem reżysera nowego spektaklu JACKSON POLLESCH - René Pollescha i dyrektora TR Warszawa Grzegorza Jarzyny. Reżyser odpowiadał na pytania o źródła inspiracji do nowego spektaklu, kreatywność, współczesny wizerunek artysty i metodę pracy z aktorami.

Po konferencji w ramach próby medialnej przedstawiono wybrane sceny ze spektaklu.

PREMIERA spektaklu już 17 września w TR

fot. Malwina Szumacher

fot. Malwina Szumacher

fot. Antonina Gugała

fot. Malwina Szumacher

fot. Antonina Gugała